© 2023 by Sasha Blake. Proudly created with Wix.com

Fleur Doortje Nagengast

Ik ben Fleur, afkomstig uit een echt wielernest. Ze hebben me wel eens verteld dat ik eerder kon fietsen dan lopen. En daar was ik goed in.. Ik won, ik won nog meer en bleef winnen. Als een onbezorgd jong meisje was ik dromen aan het waarmaken. Plots was ik terug bij af, met beide benen op de grond, of beter; tot de knieën in de modder. Een trombose in mijn hoofd deed mijn droom uiteen spatten. Maar… ik vocht, kwam langzaam terug en ben nu terug. Ik kan verder, ik droom verder.. Over regenboogtruien en gouden medailles. Dankbaar cross ik door de modder. Met de ambitie om te presteren en te inspireren.

Het wielerbloed heb ik zowel van de kant van mijn vader als van mijn moeder mee gekregen. Als klein meisje werd ik al mee genomen naar de wedstrijden en op 7- jarige leeftijd ben ik bij de Peddelaars in Hoogeveen zelf begonnen met wielrennen. Want als je Nagengast heet dan begin je bij de Peddelaars. Mijn fietsje telde 1 verzet en het watergevecht na de training vond ik net zo leuk als het fietsen zelf. Op 8-jarige leeftijd behaalde ik mijn eerste Nederlandse titel en in mijn verdere  jeugd jaren heb ik er nog 6 weten te verzamelen. De meest favoriete week van het jaar was de Jeugdtour in Assen, in mijn jeugd jaren heb ik geleerd dat plezier de basis is van presteren. De liefde voor de wielersport is in mijn jeugd jaren alleen maar gegroeid en doordat mijn zus Bo een aantal jaren heeft gefietst en mijn broertjes Juul en Ruud later ook zijn begonnen is het de rode draad geworden binnen ons gezin. 

De overstap van de jeugd naar de nieuwelingen had ik goed verteerd en ik behaalde op het Nederlands kampioenschap veldrijden en tijdrijden medailles. Het kampioenschap op de weg moest ik laten vallen omdat ik kampte met hevige hoofdpijnen, de dokter vermoede een zonnesteek en omdat ik die week erna graag de jeugdtour in Assen wou rijden werd de keuze om extra rust te nemen makkelijker. Ik voelde me goed genoeg om de jeugdtour te rijden. Op karakter ben ik naar een derde plek in het algemeen klassement gefietst.  Omdat de hoofdpijn bleef aanhouden en ik extra klachten kreeg volgde een tweede bezoek aan de huisarts. Met de symptomen hevige hoofdpijn en braken werd ik naar huis gestuurd met de diagnose migraine. Dezelfde nacht vond mama mij bewusteloos op de overloop en heeft 112 gebeld. Die nacht ben ik opgenomen en in het ziekenhuis kwamen ze er snel achter dat ik een trombose in mijn hoofd had die herseninfarctjes veroorzaakte. Na een paar dagen op de IC en een ziekenhuisopname van twee weken kon ik beginnen aan het herstel. Van heel fit naar de trap op moeten worden getild om in bed te kunnen komen. Een zwarte periode maar ik heb vanaf het begin de ambitie gehad om weer terug op de racefiets te komen. De jaren als nieuweling meisje stonden in het teken van herstel.

Ongeveer een jaar later was ik fit genoeg om weer een wedstrijd te fietsen, dankbaar dat ik dit kon en was ik vroeger alleen tevreden met een podiumplek kon ik nu al voldaan zijn als ik een wedstrijd uit fietste. Met kleine stapjes kon ik aardig terug komen op niveau. Dat ik als eerste-jaars junior alweer Nederlands kampioen werd had ik nooit durven dromen, het was een bevestiging dat ik op de goede weg terug was en mijn prestatie werd beloond met een contract bij mijn huidige ploeg Telenet Fidea. Het jaar daarna kon ik mijn titel prolongeren en mocht ik deelnemen aan het wereldkampioenschap in Zolder. Een ervaring die ik nog veel vaker wou mee maken. Op de weg was ik ook terug op niveau en ook daar werd ik geselecteerd voor het Wereldkampioenschap. Omdat ik merkte dat het lastig was om in beide disciplines een volledig programma af te werken en een heel jaar lang te presteren heb ik besloten om mij tijdens de beloften periode te richten op het veldrijden.

Na een zomer hard werken is het seizoen in volle gang, op het EK in Rosmalen heb ik mijn eerste internationale medaille weten te halen, brons bij de dames U23 en begin februari heb ik mijn eerste WK medaille gewonnen, een mooie zilveren plak.Om mij nog beter te kunnen voorbereiden op het veldseizoen en ook mijn progressie voort te zetten op de weg heb ik vanaf volgend jaar een samenwerking met Parkhotel Valkenburg en de Telenet Fidea Lions. Hopelijk is dit nog maar het begin van mijn succes als wielrenster.. De ambitie om nog veel meer moois toe te voegen aan dit verhaal is er in elk geval.

Bij mijn ploeg Telenet Fidea kreeg (en krijg) ik de volledige ondersteuning om te groeien als veldrijdster. Doordat ik in Koksijde de leiderstrui bij de U23 in de wereldbeker had veroverd en een plek in de UCI top 50 had bemachtigd kon ik het wereldbeker circuit in rollen. Met winst in de wereldbeker U23 en een top 5 plek op het wereldkampioenschap werd mijn progressie bevestigd. Op de weg kon ik naar mijn tiende nederlandse titel fietsen; NK tijdrijden bij de elite vrouwen zonder contract.